ครั้งแรกของการไปอเมริกาไม่ได้ไปกับเธอ
สถานที่แรกที่ไปในอเมริกาไม่ใช่บ้านเธอ
ครอบครัวแรกที่เจอในอเมริกาไม่ใช่ครอบครัวเธอ
อาหารมื้อแรกในอเมริกาไม่ได้ทานกับเธอ
2
เออร์ไวน์ สวยงาม เป็นระเบียบ น่าอยู่ อากาศดีมากๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนไทยหัวดำที่เพิ่งจะเหยียบอเมริกาเป็นครั้งแรก
ที่นั่นมีทุกอย่าง ความปลอดภัยติดอันดับโลก ออกจากบ้านไม่ต้องล๊อคประตูก็สบายๆ ตำรวจก็ไม่ค่อยจะเห็น แต่เกิดอะไรขึ้นแค่ไม่เกิน 5 นาทีตำรวจมาเต็ม
สิ่งที่เห็นทุกอย่างที่นั่นคือ มนุษย์สร้างขึ้นมา ไม่เว้นแม้แต่ต้นไม้ ย้ำ ไม่เว้นครับ ที่เห็นต้นปาล์ม สัญลักษณืของแคลิฟอร์เนียนั่นแหละครับ
3
ทุกอย่างใหม่หมด เพื่อนใหม่ สถานที่ใหม่ๆ อากาศใหม่ๆ วัตนธรรมใหม่ๆ
ได้ทานอาหารแจ่มๆ ดีดี .. เนื้อวัวธรรมดาๆที่นั่นคือเนื้อชั้นดีของไทยแลนด์
ตอนเข้าครัวไปทำอาหารที่นั่นเลือกเนื้อสตูว์มาผัดธรรมดาๆก็อร่อยได้
.
.
.
กฏ ก็เป็นสิ่งใหม่ คือ ทุกคนเคารพกฏ ไม่ว่าจะเป็นกฏหมาย หรือ กฏเกณฑ์
เมืองไทยขับรถไปเจอป้ายหยุดก็ไม่หยุด เส้นแบ่งเลน ทึบ ประ ไหล่ทาง ที่นั่นมีความหมายหมด
บ้านเมืองจึงมีระเบียบพอสมควร เห็นอย่างนั้นแล้วก็ได้แต่ถอนใจ
4
วันที่ต้องกลับคือวันที่ 19 กันยา แต่เพื่อนคนนึงเป็นคนเล่นหุ้นชาวมาเลเชีย รีบมาแจ้งข่าวว่าอย่าเพิ่งกลับไปเมืองไทย ทางเมืองไทยมีเรื่องการเมือง เดี๋ยวจะติดอยู่ที่ฮ่องกงแล้วจะลำบาก ขอให้อยู่ที่เออร์ไวน์ก่อนอีกวันแล้วดูสถานการณ์ ....
..... ผ่านมาหลายปี นึกย้อนกลับไปแล้วก็รู้สึกขอบคุณพระเจ้าที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่ตอนนั้นก็ห่วงคนทางนี้เพราะเราไม่เห้นว่าสถานการณ์มันดี แย่ แค่ไหน ยิ่งผมเพิ่งจะแต่งงานได้เดือนเดียวเอง
19 กันยาปีนี้ แม้แต่หลายๆอย่างทั้งที่ เออร์ไวน์และที่นี่ต่างก็ไม่เหมือนเดิม บ้างดีขึ้น บ้างแย่ลง แต่สิ่งนึงที่คงอยู่คือความสัมพันธ์ แม้ตอนเริ่มจะเป็นเวลาสั้นๆที่ได้เรียนรู้กัน แต่จนถึงวันนี้ 5 ปีเข้าไปแล้ว ไม่ว่าไปที่นั่นเมื่อไหร่ ก็ยังคงต่อกันติดอยู่เสมอ น่าจะเป็นเพราะเราต่างก็มีใครคนนึงอยู่ตรงกลางของความสัมพันธ์นั้น และต่างก็ยึดคนคนนั้นไว้ ก็จะสามารถต่อติดกับคนได้อีกเป็นพันๆ อาจถึงล้าน
ไม่ว่าความสัมพันธ์จะใหม่หรือเก่า แต่หากเราใส่ใจและให้คุณค่ากับความสัมพันธ์นั้นทุกวินาที มันจะกลายเป็นตราประทับใจหัวใจเราไปตลอด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น